برنامه سفر

همپا تا روستای خور

1 سال قبل


روستای خور از جمله مناطق نزدیک به تهرانه که میتونه از بهترین مقاصد همپا شدن برای یک اخر هفته عالی تبدیل بشه! این روستا در دامنه غربی قله گندم چال در شمال غرب تهران (حدود 75 کیلومتری تهران) و یکی از مناطق مرتفع البرز مرکزی است که دارای طبیعت منحصربه‌فرد و دارای مناطق دیدنی همچون قله‌ها و دره‌های سرسبز و پیچ‌درپیچ و باغ‌های زیبا را است. یکی از شاخص‌های منحصربه‌فرد آن آبشار خور است.

شهرک خور از روستاهای قدیمی شهرستان ساوجبلاغ با پیشینه بالای 2000 سال است که در ناحیه سردسیری کوهستان‌های شمال باختر شهر هشتگرد واقع و با رشد جمعیت و توسعه، این روستا تبدیل به شهرک شده است

از دیدنی‌های این روستا و منطقه اطراف آن می‌توان به امامزاده سلیمان، تپه‌ها و دره دو چنار، امامزاده برچشمه یا زبیده خاتون، برج و باروی قلعه خور و چنار 800 ساله‌اش اشاره کرد.

امامزاده سلیمان، از نوادگان امام زین‌العابدین است که بقعه این امامزاده در محدوده داخل روستای خور قرار گرفته است و قدمت بنای کنونی آن به دوران صفویه بازمی‌گردد.

در نزدیکی محوطه مسجد جامع نیز چناری 800 ساله وجود دارد که سندی زنده از تاریخی بودن منطقه است.

آبشار زیبای خور با ارتفاع 50 متر در مجاورت روستای خور در استان البرز واقع شده است.

روستای خور

چگونه به خور برویم ؟
با تعریف این سفر برای همپاها میتوانید با اندکی دوری از آلودگی های شهری در اوایل جاده چالوس و قبل از رسیدن به سد امیرکبیر، از خروجی روستای خوزنکلا به روستای خور برسیم. پس از طی مسافت 17 کیلومتر از شهر کرج به سمت چالوس (در حدود 3 کیلومتر قبل از سد کرج) وارد مسیر فرعی آسفالته خوزنکلا می‌شوید. با طی مسافت تقریبی 17 کیلومتر و گذشتن از خوزنکلا، ارنگه و سیجان و با عبور از روستای ابهرک به روستای خور می‌رسید. جاده ارتباطی آسفالت خوبی دارد  اما به دلیل پیچ‌وخم و شیب زیاد در هنگام عبور در این مسیر مراقب باشید مسیر اصلی را گم نکنید به‌عنوان راهنمایی راه سمت چپ از دوراهی ابتدای راه به خوزنکلا می‌رسد و باید راه سمت راست را ادامه دهید همچنین در ورودی روستای سیجان نیز راه سمت راست وارد روستای سیجان می‌شود که باید راه سمت چپ را ادامه دهید. این روستا جاده فوق‌العاده زیبایی دارد و منظره کوه‌ها و ابرها بسیار دیدنی است.

روستای خور

آبشار خور

آبشار از روستای خور  تقریباً 2 کیلومتر فاصله دارد که با طی زمان 30 الی 45 دقیقه از میان درختان زیبای  سیب ترش، گوجه‌سبز، زردآلو و گیلاس و طبیعت زیبای منطقه به پای آبشار خور خواهید رسید. تابلوهای هشداردهنده در مسیر آبشار، به عابرین تذکر می دهد که درختان مسیر مالک دارد و میوه های آن ها اتفاقی به ثمر نشسته اند! به دلیل جلوگیری از هدر رفت آب چشمه مسیر نهر آب از نزدیکی آبشار تا روستای خور به‌وسیله کانال کوچکی هدایت می‌شود که در میان مسیر دریچه‌هایی برای تغییر مسیر آب به سمت باغات تعبیه شده است.
ابتدای مسیر سرویس بهداشتی بزرگی ساخته شده است که البته در دو بار بازدید ما از این منطقه در زمان های مختلف بسته بود!
این آبشار به‌اندازه‌ای بلند است که از فاصله‌ای دور می‌توان آن را دید و خستگی پیاده‌روی کوتاه انجام‌شده از بدن را به در کنید. ارتفاع آبشار به 50 متر می‌رسد و محل ریزش آب به‌صورت صخره‌ای و کاملاً عمود بر زمین است. معمولا آبشارها در فصل تابستان کم آب ترین حالت خود را دارند اما خوشبختانه وضعیت آبشار خور در این فصل هم خوب است.

در فصول سرد سال به دلیل برودت هوا، آب آبشار یخ میزند و منظره واقعاً زیبایی رو ایجاد می‌کند.
تپه‌ها و کوهستان‌های این منطقه به دلیل برخورداری از آب فراوان، خاک حاصلخیز و شرایط رشد مطلوب مخصوصاً در فصل بهار میهمان گونه‌های گیاهی خوراکی و درمانی مثل ریواس، آویشن، کنگر، پونه و غیره است.

پیست اسکی خور هم در نزدیکی روستای خور قرار دارد که بزرگ‌ترین پیست اسکی ایران محسوب می‌شود. که پذیرای اسکی بازها و به خصوص تیوب سوارهاست

در مرکز روستا گورستانی قدیمی قرار دارد که در آنجا نیز آثار سنگ‌هایی با قدمت ۶۰۰ تا ۷۰۰ سال با نام اشخاصی که پسوندهای منتصب به خور دارند یافت می‌شود. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این روستا هم‌جواری با آبشار خور است که جزو مناطق ویژه طبیعت ایران است.

با توجه به داشتن آب‌وهوای کوهستانی جانورانی مانند قوچ، میش، کل، بز، گرگ، شغال، روباه و پرندگانی از نوع کبک، مرغ کوهی، عقاب، شاهین، جغد، قناری، بلبل، شانه‌به‌سر و دارکوب در این محدوده دیده‌شده‌اند.

 

 


اگر این مطلب برای شما مفید بود آن را با دوستانتون به اشتراک بگذارید

درباره نویسنده

سعید نعمت اللهی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.